Vrijdag zwemdag

Normaal gezien valt de les op zondagnamiddag, maar aangezien we af en toe niet kunnen op zondag, halen we de les dan in op vrijdagavond. Lily vindt het spannend dat we 's avonds na het avondeten, als het al donker is, nog gaan zwemmen. Het is dan rond zeven uur, bedtijd voor Ennio, en dan gaan wij nog op stap!!! Dat vindt ze de max! Ze doet het heel goed in de les met teacher Matt. Ze zit nu op niveau 4 en leert nu de beginselen van het duiken! Op de foto hieronder zie je Lily helemaal achterin aan de rand van het zwembad, klaar om in het water te duiken.

Ready to dive in!

Er is wel nog wat werk aan de winkel :-)

En hier een filmpje dat toont hoe ze van het ene eind van het zwembad tot het andere eind kan zwemmen: een combinatie van freestyle zwemmen en op de rug drijven. Schoolslag ("breast stroke") komt hier (in de US) pas later aan bod. In het begin was teacher Matt verbaasd dat Lily af en toe haar armen in schoolslag deed. Ze had dat vorige zomer geleerd in het zwembad van de Club Med in Frankrijk. Hier leren ze eerst freestyle en dan crawl.
Het is een opluchting voor mij dat ze dit kan. Het betekent toch dat het risico op verdrinking een stuk kleiner wordt... Nu nog Ennio... Met hem zijn we nog niet aan lessen begonnen. Ik denk (maar ik kan me vergissen) dat hij nog te klein is. Aan de andere kant zegt men dat je niet jong genoeg kan beginnen met zwemlessen. Maar ik vraag me gewoon af of hij wel zou begrijpen wat de leraar van hem verlangt? Misschien geven we het een poging binnen een aantal weken/maanden. Ondertussen blijf ik hem goed in het oog houden als we in de buurt van het water zijn!

We're keeping busy!

Woensdag was weer een extreem drukke dag! Van de ene naar de andere afspraak hollen en ondertussen zoveel mogelijk huishoudelijk werk gedaan krijgen. Wat zou ik zonder die vrije dag doen??? Niks gedaan krijgen en nóg méér moe zijn, zeker??? En geen idee wanneer ik dan alle afspraken zou moeten plannen. Nee, ik zou die dag echt niet meer kunnen missen!

We gingen 's morgens naar de tandarts. Voor het eerst in 5 jaar werkte Lily goed mee en liep ze niet al brullend rond in de praktijk - op de vlucht voor de tandarts! Oef oef oef! Het hielp enorm dat ik onze eigen tandpasta meegebracht had. Die van de tandarts vindt ze een vieze smaak hebben en dat was de reden dat ze vorige keer van haar stoel sprong en wegliep!
Ennio zat op mijn schoot en ik hield hem goed vast terwijl de tandarts zijn werk deed. Hij was rustig en liet maar begaan. Prima, dus!
Het oordeel van de tandarts was voor allebei goed: geen gaatjes, wel wat calculus (tandsteen, tandplak) die er tijdens dit bezoek van geschraapt werd. Volgende bezoek binnen 6 maanden!

O ja, de tandartsassistente merkte op dat Lily's voorste tand wel heel erg los stond en waarschijnlijk nog dezelfde dag zou uitvallen. Ze had gelijk! 's Avonds is de tand uitgevallen. Dit is nu de 6e tand die Lily kwijt is (2 vanboven en 4 vanonder). Onderaan groeien er al 2 nieuwe. 't Is een schoon zicht :-)

Ze bleef braaf op haar stoel, maar echt leuk vindt ze het nog steeds niet!

Een heel mooie praktijk!

Ennio in de speelhoek!

Na het bezoek aan de tandarts bracht ik Lily naar school, en reed ik met Ennio naar het Regional Center waar ik een gesprek had met de psychologe, Dr. Bienstock. Ennio werd geobserveerd en grondig geëvalueerd. Ik vond het een positief gesprek, maar ben toch wat geschrokken van haar opmerkingen. Het was in elk geval een leerrijke ervaring voor mij! We krijgen het geschreven rapport binnen een paar weken.

Dan naar huis voor de lunch en een dut voor Ennio. Helaas was hij in de auto even in slaap gevallen en kon dan in de namiddag niet meer zo goed slapen - amper een halfuurtje. Daar ging mijn plan om al te beginnen aan mijn valies! (Lily en ik gaan volgende week op reis! Later meer daarover!) Rond 14u00 zijn we dan Lily gaan ophalen op school, hebben we grote boodschappen gedaan (ook een karwei met 2 kinderen op touw...) en waren we net op tijd thuis voor Ennio's speech therapy. Om 17u30 zaten alle afspraken van die dag erop. Even uitblazen! En dan beginnen aan het avondmaal en de avondroutine...
Zo'n dag is druk en vermoeiend, maar toch ben ik blij dat ik die dagen mag meemaken. De kinderen zijn gezond én grappig! Ik moet soms echt lachen met de dingen die ze zomaar lukraak uitkramen. Ennio bvb. noemt iedere persoon met een donkere huidskleur "Zwarte Piet" (o.a. de dame die in de Starbucks naast ons in de rij stond). Ik weet dan even niet wat te doen of te zeggen (en kan met moeite mijn lach inhouden!) Hij zingt ook met volle overgave "Sinterklaas Kapoentje" in de auto. Ja, ik weet het, 3 maanden na datum, maar hij was in december echt in de ban van Sinterklaas en Zwarte Piet en dat gaat blijkbaar niet over... Het Sinterklaas pop-up boek is nog steeds één van zijn favoriete boekjes dat ik regelmatig moet voorlezen (naast de vliegtuigboeken natuurlijk - die blijven ook een constante in zijn bestaan ;-))
Lily zegt ook af en toe een goeie one-liner, maar ik vergeet alles zo snel. Ik zou ze moeten opschrijven! Qua zingen is ze momenteel helemaal weg van "Let it go", het liedje van Frozen.
Ze speelt het youtube-filmpje af op de iPad en zingt luidkeels mee. Ze is niet het grootste zangtalent, maar zingt wel met de grootste overgave!

En nu heb ik nog wat werk te doen... De strijkplank wacht... Tot later!

Ennio's selfie!

Na Lily kon Ennio niet achterblijven!
Zondag tijdens Lily's zwemles zat hij op mijn schoot en speelde een spelletje op mijn telefoon. Hij bleek de Toca Boca app "Hair Salon Me" ontdekt te hebben en schoot enkele plaatjes. 't Was blijkbaar plezant, te zien aan deze selfie die ik later op mijn camera roll ontdekte!

Ennio's first selfie!

Valentijnsweekend

Lily signs a heart! Mark the nail polish with hearts!!!

Een snelle samenvatting van het voorbije weekend vooraleer ik het allemaal alweer vergeten ben!!! Vrijdag was het Valentijn en waar dit in België vooral gekend is als het feest van de geliefden, doet in de VS iedereen, maar dan ook iedereen eraan mee! De kinderen waren al wekenlang in school bezig met activiteiten rond Valentijn (hartjes tekenen en knutselen, enz.) en Lily kon nauwelijks wachten tot "Valentine's Day". Sinds maandag was ze de dagen en de nachten aan het aftellen!!! Op dinsdagavond had ze me gevraagd haar nageltjes te lakken met hartjes. Op woensdag- en donderdagavond was ze flink bezig geweest haar Valentines cards te schrijven en met stickers te beplakken - niet zonder het nodige commentaar evenwel ("Oh, it's sooo much work", "I think I need to take a deep breath now", "I really need to stretch my arm now" - hilarious!). Maar uiteindelijk heeft ze haar 24 kaartjes toch afgekregen!

Op vrijdagochtend sprong ze dan ook vrolijk uit haar bed: "Happy Valentines Day!" Ze was uitgelaten dat ze eindelijk naar school mocht om de kaartjes uit te delen - en in ruil zelf véél kaartjes (met af en toe wat snoep bij) te ontvangen. Wat een gedoe! Ik kan me niet herinneren dat ik ooit als kind Valentijn gevierd heb! Wordt dit in België ondertussen ook gedaan of ontsnappen jullie voorlopig nog aan de gekte?
Zelf viel ik vrijdag ook in de prijzen! Ik kreeg een prachtige ruiker rozen en lelies van Marcus, heel lief! Overdag was een gewone werkdag, maar 's avonds waren we van plan om gezellig thuis "American Hustle" te bekijken. We hebben de Oscar-screener en de film zou heel goed zijn. Ik keek de hele dag uit naar onze filmavond, maar toen het eindelijk zo ver was, was ik zoooo moe dat ik na een half uur in slaap viel! Ik kan het niet helpen, aan het eind van de week zijn mijn batterijen op! Gelukkig voelde ik me de volgende dag, zaterdag, wat frisser, en zodoende hebben we de film op zaterdagavond kunnen uitkijken. En inderdaad, een hele leuke film, maar volgens mij geen winnaar binnen een paar weken...
Prettige week nog en tot later!

Mijn prachtig boeket

Misschien moeilijk te zien op de foto, maar in de lucht waren 2 harten te zien...

A day off for mommy!

Lily at the "Harry Potter"-themed 6th Birthday party of her friend Jackson

The past few weeks have been busy. I don't know where time goes! Seriously, if I could make a wish, I would like a day to have 48 hours instead of the usual 24!!! But I bet I would still not have enough time to get everything done I'd like to get done! Oh well... today I finally got some me-time! A Wednesday without appointments for Ennio, no medical emergencies and both kids in school. Who would've thought that's even possible :-) Even though I could have stayed home and worked on my endless (or so it seems) to-do-list, I had decided a few weeks ago to keep today just for ME and have a haircut! I don't get my hair cut very often, so I decided to splurge and I'd booked an appointment with a Belgian hairdresser who works at a salon in Beverly Hills. After I dropped L & E off at school, I made the trek to Beverly Hills and even got there early. Parked my car in the free public parking and was able to relax a bit in the courtyard of the Montage Hotel and have a lemonade and a treat from Bouchon Bakery. Oh, heaven! Then it was time for my haircut. Glenn Deneve did a great job, I think, not to mention the fact that it was fun talking in (West)flemish again :-) And to top it off, he gave me a 50% discount!!! He said he would like to extend this deal to all new Belgian clients who visit him for the first time! So, if you're Belgian and you live in LA, don't hesitate and have your hair done by Glenn (he works at Cristophe Salon, 348 N. Beverly Drive). He's super friendly and down-to-earth and really knows about hair (he gave me some great tips on how to style it and blow-dry it in the morning... in a matter of minutes - we'll see if I can squeeze those into my morning routine...!) After I was done with the hair, I met up with Pamela to have lunch. I hadn't seen her since December, so we had a lot to catch up on. We were able to sit outside in the sun on the patio at Spago's so it was another hour of plain enjoyment! I soaked up those moments because the next few weeks will be crammed with getting things done!

Not many photos in this post, just a couple of Lily (at Jackson's birthday party 2 weeks ago) and Ennio (last weekend at the playground at Dutch School).

Firefighter Ennio at Dutch School!

Het vervolg

Enkele weken geleden had ik een bijeenkomst met de mensen van ELARC, het Eastern Los Angeles Regional Center. Volgens het verslag van Elena, de speech therapiste, maakt Ennio goede vooruitgang maar is verdere therapie nog steeds aangewezen. Hij vertoont op 32 maanden een achterstand t.o.v. zijn leeftijdgenootjes van ongeveer 35-45%. Voor mij is het allemaal prima. Ik zie dat Ennio elke dag meer en meer woorden oppikt (in de 3 verschillende talen!) en ik probeer me er dan ook niet te veel zorgen in te maken. De therapie wordt gratis aangeboden door de staat California (aan kinderen tot de leeftijd van 3 jaar) en hij kan er dus maar baat bij hebben! Hij is bovendien erg gehecht geraakt aan zijn therapiste Elena. Op bepaalde weken komt ze naar zijn schooltje (in plaats van thuis) en dan is Ennio echt blij van haar te zien. Een vertrouwd gezicht ten midden van al het nieuwe... Hij grijpt dan haar hand vast aan het einde van de sessie en wil niet dat ze weggaat!
Wat betreft de occupational therapy was het verslag nog niet binnen op de dag van de vergadering, dus weet ik nog niet of dit verlengd zal worden tot eind april (wanneer Ennio 3 jaar wordt). Op de vergadering was ook een dame aanwezig van LA Unified School District die mij uitleg gaf over de language and speech services die het publieke schoolsysteem aanbiedt (eveneens gratis) aan kindjes vanaf 3 jaar. Indien we geïnteresseerd zijn (ja!) zou Ennio opnieuw een paar assessment tests moeten ondergaan (in feb-maart) om te zien of hij in aanmerking komt en dan zou hij dus vanaf zijn 3e verjaardag niet meer via Regional Center maar via LAUSD taaltherapie kunnen krijgen (tot hij 5 is). Nu sta ik wel niet te springen om nog eens door een ronde testen te gaan met Ennio, maar aan de andere kant moet ik wel zeggen dat ik onder de indruk ben van de hulp die men aanbiedt aan kindjes met een ontwikkelingsachterstand. En dat allemaal op kosten van de staat... Ik ben positief verrast! We zullen er dus maar voor gaan!
Groetjes!