I love you!

This is how I found Ennio and Lily in school last Friday night!

Het zijn een beetje moeilijke weken voor mij. Ennio gaat echt niet graag naar school. Elke morgen zijn het tranen met tuiten aan de poort. Nog een geluk dat ik hem de meeste dagen niet moet brengen (enkel op woensdag wel), ik weet niet of ik het zou aankunnen. Marcus brengt de kinderen 's morgens. Ik haal hen in de namiddag op. Ennio ziet mij dan ook als zijn "savior", zijn reddende engel, en hij hangt enorm aan mij. Ik hoop echt dat het in de komende weken beter wordt, want leuk is dit niet! Gelukkig amuseert hij zich blijkbaar wel in de naschoolse opvang, wanneer hij samen is met Lily. En een ander "voordeel" (als je het zo kan noemen) is dat hij nu heel duidelijk zijn affectie aan ons laat zien! Vorige woensdag waren we Lily en Ennio vroeg gaan ophalen, omdat we Lily's Amerikaans paspoort wilden vernieuwen (en daarvoor moeten beide ouders én het kind aanwezig zijn). Nadat we dit in het postkantoor allemaal geregeld hadden, zijn we met ons viertjes een Japans restaurant vlakbij binnengestapt om een vroege avondmaaltijd te nuttigen. Ennio vond dit blijkbaar zo gezellig dat hij spontaan zijn armpjes rond mijn nek sloeg en brabbelde, mama, I love you!!! De eerste keer dat hij dit deed! Ik smolt natuurlijk ter plekke! Ook sindsdien zegt hij dit regelmatig (maar enkel tegen mij!) en hij lijkt ook extra te genieten 's avonds van onze knuffels in bed. Dit weekend was een lang weekend (vanwege de Martin Luther King Jr. feestdag vandaag) en ons ventje was helemaal enthousiast om zo veel bij ons te zijn. Lange dutjes, gezellig spelen thuis, naar het verjaardagsfeestje van Harlem, met Lily naar de zwemles, boodschappen doen, een playdate in de speeltuin van Garfield Park vanmiddag,... Hij begon zelfs spontaan af en toe te zingen (we sparen de verjaardagskaarten van de kindjes en sommige zijn muziekkaarten. Lily en Ennio doen niets liever dan die open en toe te doen en luidkeels mee te zingen). En zo klonk het hier heel het weekend van "you are my sunshine, my only sunshine...". Oh, ik zie er al tegenop dat hij morgen weer naar school moet! Anderzijds merk ik wel dat zijn woordenschat er met sprongen op vooruit gaat. Hij begint nu ook 3-woord zinnen te bouwen en werkwoorden te gebruiken. De school zit er vast wel voor iets tussen, maar misschien is het ook gewoon een logische stap in zijn ontwikkeling. Hij doet het immers ook in het Duits ("Mama, bitte, Milch haben") dus dat kan in elk geval niet van school komen! Overmorgen heb ik een evaluatiegesprek met het Regional Center. Ennio volgt nu immers al 6 maanden speech therapy (1x/week) en occupational therapy (2x/maand) en ik vermoed dat men wil bespreken waar hij nu staat en of verdere behandeling nodig is. Zijn speech therapist en occupational therapist hebben een verslag geschreven en we gaan de resultaten bespreken. Ik ben benieuwd naar Ennio's rapport! Wordt vervolgd!

Selfie

Lily mag af en toe met mijn iPhone spelen, zo ook dit weekend (even rustig in de zetel, of in het karretje van de supermarkt, als het snel moet gaan). Nu ging ik vanmorgen eventjes door de camera roll van mijn iPhone en vond ik deze foto!!! Hahaha, haar eerste selfie! Ik vind 'm fantastisch! Ze is duidelijk trots op haar eerste echte tandjes! Heerlijk hoe complexloos ze door het leven gaat!

Lily's first selfie :-)

Weekend at the Trumpps

Het was weer een plezant, druk (maar gelukkig niet té druk) weekend ten huize Trumpp.

Zaterdag: Nederlandse les in de voormiddag. Ennio heb ik bij Marcus thuis gelaten (normaal gezien gaat hij mee en speelt dan de hele morgen in de speeltuin van de school). Na zo'n bewogen week vond ik dat ons manneke rust nodig had en hij heeft dan ook flink geslapen.
In de namiddag is Lola komen spelen. Lily vond dat natuurlijk super en ik heb de meisjes de hele middag niet gehoord. Ze hebben zich verkleed, geschminkt (met een schminksetje voor kinderen... van Oma Cecile gekregen), piano gespeeld, een volledige playdoh-maaltijd bereid, allerlei fantasie-verhaaltjes met de Frozen-figuurtjes verzonnen, enzovoort enzoverder. Ondertussen kon ik op het gemak pannenkoeken bakken met een muziekje erbij in de keuken. Echt rustgevend! Toen Lola's mama haar rond 17u30 kwam ophalen, was Lily er als de kippen bij om te vragen of Lola volgende keer zou mogen blijven slapen. De mama zei: "That sounds like fun!" Maar of het zal gebeuren, zullen we nog zien! (Ik kon niet goed opmaken of ze dat nu wel of niet zo'n goed idee vond...)

Op zondag waren we uitgenodigd op het 4e verjaardagsfeestje van Lucas, dat plaatsvond in Travel Town, een openlucht treinmuseum in Los Angeles. Ennio vond het de max, maar we moesten wel voortdurend achter hem aanhollen. Nogal vermoeiend! We kwamen kort na de middag thuis en moesten van vermoeidheid allemaal gaan liggen!!! Na een dutje van een uurtje was het alweer tijd voor Lily en mezelf om naar haar zwemles te vertrekken. Daarna nog snel in de Whole Foods boodschappen doen, naar huis, en naar de buren voor een "end-of-the-holiday-season party" (Ze vierden de laatste avond waarop ze de kerstverlichting buiten zouden laten branden. Vanaf vandaag is alles weer voor een jaar opgeborgen!) Het was erg gezellig en leuk om nog eens bij te babbelen met de buren. En zo is het weekend weer voorbijgevlogen!

Ennio's first days of school!!!

Maandagmorgen... met het boekentasje (een rugzakje dat ik vorige zomer in Bordeaux gekocht heb) in de hand!

Wat gaat de tijd toch snel!!! Ongelooflijk dat onze kleine kapoen begin deze week (op maandag 6 januari om precies te zijn) op zijn schooltje gestart is! Hij is nu 2 jaar en 8 maanden, iets jonger dus dan toen Lily startte (zij was 2jr en 10 mnd) en ik heb ook het gevoel dat Lily rijper was en er meer klaar voor was. Ennio lijkt niet goed te beseffen wat hem overkomt!!! Hopelijk heeft hij het er snel naar zijn zin! Dag 1 was 's morgens in elk geval een meevaller, maar ik schrijf dit op dag 4 en ondertussen zijn er toch wat meer traantjes mee gemoeid elke morgen aan de schoolpoort :-(

Maar goed, terug naar dag 1, en zo is die dag verlopen:

's Morgens in de keuken: het nieuwe rugzakje wordt grondig onderzocht!

In de living: nog snel wat spelen met zijn vliegtuigen vooraleer hij in "Papa's Auto" mag!

Klaar voor vertrek!

Ook Lily is klaar voor de eerste schooldag na de kerstvakantie en is superenthousiast dat Ennio nu ook mee naar haar school gaat!

Ennio zit in het "toddler" klasje, het klasje dus voor de allerkleinsten, en dat is maar goed ook. Niet alleen is hij nog niet zindelijk (wat geen vereiste is voor de kleintjes), er is ook een aparte speeltuin met tal van speeltuigen voor de peuters. Toen hij de speeltuin zag bij aankomst, was hij dan ook door het dolle heen en al snel had hij helemaal geen oog meer voor ons. Hij gunde ons nauwelijks nog een blik waardig, zelfs toen we "goodbye Ennio" zeiden! We konden dus min of meer opgelucht vertrekken!

Lily en Ennio in de speeltuin van de school.

Lily werd naar haar eigen klasje gebracht en ik vertrok naar mijn werk... waar Ennio de hele dag niet uit mijn gedachten ging... Ik hield constant mijn GSM in het oog, want ik verwachtte ieder ogenblik een telefoontje dat Ennio in al zijn roekeloosheid van een of ander toestel zou gevallen zijn... Uiteindelijk is dat niet gebeurd en kon ik hem 's namiddags heelhuids weer ophalen, maar het was toch geen onverdeeld succes geweest. Hij was moeilijk ingeslapen voor zijn dutje - ze hadden zijn lunchbox immers niet onmiddellijk gevonden (die was onder het jasje van een ander kindje terechtgekomen) en dus heeft hij pas na een paar uur zoeken (met hulp van Lily) eten gekregen!!! Hij vroeg voortdurend om "Bitte, Milch" en om zijn "Schnulli" (alhoewel ik er wel degelijk één bij zijn slaapgerief gestoken had) en het huilen stond hem nader dan het lachen. Ocharme mijn lieve, kleine Ennio!

De volgende dag hebben we hem extra melk, een extra tuutje en dekentje meegegeven en sliep hij al beter.

Op woensdag, mijn vrije dag, bracht ik Ennio en Lily naar school (op andere dagen doet Marcus dit) en toen we de straat van de school nog maar inreden, riep Ennio al "No no no! Papa's Auto!" (waarmee hij wou zeggen dat hij in de auto wou blijven). De traantjes kwamen naar boven toen ik hem in het klasje moest achterlaten. Mijn hart brak en het liefst had ik hem onmiddellijk weer meegenomen... Op aanraden van de leraressen heb ik dat toch maar niet gedaan en ben ik vertrokken om thuis aan mijn ellenlange TO DO-lijst te beginnen... tot ik rond 11 uur telefoon kreeg dat Ennio's oortje er niet goed uitzag. Nu is hij inderdaad sinds zondag na een bezoek aan de Urgent Care aan de antibiotica voor een oorontsteking (gelukkig nog maar de 2e in zijn jonge leven) want hij klaagde in het weekend dat hij "Auwie" had aan zijn "Ohr" (nochtans geen koorts!) Ik ben hem dan stante pede van school gaan ophalen en naar onze kinderarts gereden, die vaststelde dat de voorgeschreven antibiotica niet sterk genoeg was, dat de ontsteking zo erg was dat zijn trommelvlies gescheurd was en dit dus het vochtverlies veroorzaakte. Hij schreef oordruppels en nieuwe antibiotica voor en kon mij gelukkig geruststellen dat Ennio's trommelvlies vanzelf zal helen en hij er geen gehoorverlies zal aan overhouden. Hij zei ook dat Ennio nu geen pijn meer had omdat de druk van de ontsteking weggevallen was (doordat het vlies gescheurd was). Allemaal goed en wel, maar ik voelde me er toch niet zo goed bij :-( Mijn arme ventje, zoveel meemaken de voorbije dagen! Ik geef hem dan ook extra knuffels elke avond en hoop dat hij snel geneest en op een normale manier aan het nieuwe schoolritme kan wennen. Op hoop van zegen!!!

Quote of the day!

De lichtjes van Los Angeles...

Een mooie blik op de lichtstad die Los Angeles is!

By the way, ik heb de blog hier en daar ge-updated met foto's van onze kerstactiviteiten. Scroll down, is de boodschap!

Happy New Year!

De beste wensen voor 2014!
Met vooral een goede gezondheid en dan komt de rest wel vanzelf...

New Year's Eve = Sleepover!

Playing on the first day of 2014!

After Marcus and I got back from Seattle, it was time to say good-bye to Oma Eva and Uncle Tobi. They left very early in the morning on December 30 (to be back in time on the 31st to spend New Year's Eve with their friends at home in Germany). It's never easy to say good-bye, especially because we're not sure yet when we will see each other again. Hopefully it won't be too long... (summer maybe?)

On the last day of the year, we celebrated in "Dutch" style in the afternoon. We had "oliebollen", "oesters" and champagne at 3 PM (= midnight in Europe) at the home of a Dutch/US family who happens to live in our neighborhood (at walking distance, how awesome in L.A.!). Later on, we spent the last night of 2013 at Rainer and Kathryn's. Lily was ecstatic about the fact that she was going to have a sleepover at Karl's! The kids had a great time playing tennis and bowling on the Wii and we had a very casual New Year's Eve. It took us a while to get Ennio to sleep, but after he finally settled down for the night, we were able to relax, eat, drink and be happy :-)
2013 was a good year for us. I have fond memories of our big trips to Tahiti (in April) and to France (in August). We saw most of our close family members again (except Mia, which I still regret...). We are all in good health and we hope it will stay that way in 2014! And for all of you reading this, I wish you the same!

Lily plays against Karl. Lucy and boyfriend Caleb are watching.

On Wednesday morning, January 1, we woke up early (thanks to our early bird kids, I guess that won't change in the new year, sigh...) but were greeted with a lot of sunshine. That made it a little easier to get up!

We spent most of the morning outside in the backyard in our pajama's, sipping mimosa's (champagne + orange juice) and playing with the kids. A nice way to start the new year! Happy New Year everyone!