Gisteren, zondag, waren we uitgenodigd om Zoé's derde verjaardag te vieren in Goleta (vlakbij Santa Barbara). De place to be was Goleta Beach State Park, een heel tof park vlakbij de Oceaan, met verschillende picnic tafels, een speeltuin, enz. Lily was echter nog het meeste te vinden voor het strand en het water. Ze zocht keitjes en takjes bijeen en maakte daarmee tekeningen in het zand. Heel mooi om te zien.
Lily & Mommy at the beach
Het was heel leuk om Bram, Evy, Zoé en Elise na lange tijd nog eens terug te zien. Wij namen geen foto's van het hele gebeuren (die hierboven zijn snel met de iPhone genomen vlak voor we vertrokken), maar ik ben zeker dat Bram's foto's binnenkort op hun blog zullen pronken!
De diadeem kreeg ze mee van de daycare, en surprise surprise, ze vond hem zo leuk dat ze hem de hele avond op haar hoofdje hield. Waar gaan we dat schrijven???
Ter vergelijking: Lily vorig jaar met St. Patrick's Day:
Wat een verschil, hé? Toen pas aan de eerste stapjes toe (16 maanden, ja, ze was een late loper!). Nu stapt ze zo graag, dat ze met moeite nog in de stroller wil!
En nog eens een jaar eerder (2009, 4 maanden jong):
Vandaag was manlief jarig. 37! Dat begint te tellen, hé☺! We besloten deze speciale dag met enkele goede vrienden te vieren in Disney's California Adventure Park (gelegen net tegenover Disneyland).
Een dagje vrij van het werk voor mij, Lily een dagje vrij van de crèche, en de pret kon beginnen!
Showing our teeth, while waiting to get on the shuttle bus to the Park!
Lily was op voorhand al enthousiast om Mickey en Minnie terug te zien. Jammer genoeg lopen er niet zoveel "levensechte" Mickeys en Minnies rond in dit park (in vergelijking met Disneyland), dus moest ze zich tevreden stellen met de afbeeldingen...
Lily en haar vriendin Minnie Mouse
Er was anders wel genoeg te doen, hoor! En drúk dat het was, eigenlijk een beetje te druk naar onze zin (een aantal scholen in LA hadden blijkbaar al spring break). Een heleboel attracties hebben we dus aan ons voorbij laten gaan omdat de wachttijd gewoon veel te lang was.
Lily en Brandon (haar peter) voor de Toy Story Mania attractie. Niet gedaan, wegens bijna 2 uur wachttijd!!! Maar Lily vond het al de max om Mr. Potato Head te zien ☺
Waar we wel zonder aanschuiven opkonden (wachttijd: 5 minuten, haha) was King Triton's Carousel!
Waiting until the guys are done doing their rollercoaster rides!
Ook hebben we veel plezier beleefd in "a bug's land" (gebaseerd op de Pixar-film "A Bug's Life") Lily is de laatste tijd nogal into bugs. Ze praat zelfs tegen de mieren die ze tegenkomt in of rond ons huis - wel niet op de meest vriendelijke manier, haha. Ze roept tegen hen: "Don't do that! Go away!!!" En serieus, hé! Alsof die mieren haar echt kunnen verstaan, ik vind het echt enorm grappig!
Lily in Heimlich's Chew Chew Train!
On Francis' Ladybug Boogie! (de lieveheersbeestjes-versie van de ronddraaiende theekopjes)
Voor de lunch kozen we het Pacific Wharf Café. Typisch voor deze lunchplek zijn de "breadbowls" waarin de salades worden geserveerd.
Jason, Brandon & Marcus finishing up their breadbowls.
Na de lunch werden de calorieën er afgewerkt in de Redwood Creek Challenge Trail. Lily vond het super rond te rennen, de rotsen te beklimmen, over de houten bruggen en touwen te klauteren (met papa in de nabijheid natuurlijk!). Ze had energie voor tien!
Fun with Uncle Jason & Uncle Brandon!
Misschien wel één van de leukste rides was Mickey's Fun Wheel. Niet alleen heb je een fantastisch zicht over het hele park en de omgeving (en wij zaten erin rond zonsondergang en het licht was prachtig!), maar de gondola zwiert heen en weer (wat deze ride blijkbaar redelijk uniek maakt) en dat vond Lily hilarisch. Ze is van geen kleintje vervaard - in tegenstelling tot Jason, die moeite had om zijn maaginhoud binnen te houden!!! (Kan natuurlijk ook liggen aan het feit dat hij net ervoor op de California Screamin' had gezeten).
Ik heb een héél mooi boek gelezen: "The curious incident of the dog in the night-time" (in het Nederlands vertaald als "Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht"), geschreven door Mark Haddon.
Ik heb het boek snél uitgelezen, amper een week heb ik er over gedaan ('t Is wel niet zo'n dik boek, 226 pagina's, maar toch). Gezien mijn chronisch gebrek aan tijd, is dit een hele prestatie. Elk vrij moment dat ik had, greep ik naar mijn boek. Ik nam het overal mee! Het verhaal hield me echt in de ban. Waarover gaat het dan? (Ik neem voor het gemak de samenvatting over die ik vond op bol.com):
“De 15-jarige Christopher is autistisch. Hij heeft moeite met emoties en onoverzichtelijke situaties, maar is een kei in logica en wiskunde. Wanneer blijkt dat de hond van de buurvrouw is vermoord, onderneemt hij een speurtocht die zijn leven op zijn kop zal zetten. Boeiende blik op de wereld door de ogen van een autist. Het vertelperspectief ligt bij Christopher zelf, zodat zijn gedrag, dat voor een buitenstaander onbegrijpelijk zal zijn, een eigen logica krijgt. De verhaallijn wordt regelmatig onderbroken door meer bespiegelende hoofdstukjes, waarin Christopher zijn visie op het leven geeft. Wiskundige problemen spelen naast het speurwerk een grote rol en worden vaak verduidelijkt door illustraties van de auteur. Illustraties, foto’s, schema’s, lijstjes en teksten in verschillende lettertypes geven ook visueel vorm aan Christophers wereld. De auteur heeft zich knap ingeleefd in zijn hoofdpersoon en weet zijn innerlijk leven overtuigend én humoristisch weer te geven.”
Ik vond het vooral interessant en origineel dat het verhaal verteld werd vanuit het standpunt van Christopher. Zijn hele doen en laten, dat je objectief gezien op z'n minst als "vreemd" zou bestempelen, wordt plotseling "begrijpelijk", bijna "normaal" zelfs, als je zijn innerlijke redeneringen volgt. Enorm respect voor de auteur (die jarenlang met autisten heeft gewerkt) om zo'n prachtig boek neer te pennen!
En nu vind ik het jammer dat het uit is :-(
Gelukkig heb ik mij vorige week een flinke voorraad leesvoer aangeschaft. Aangezien de boekenwinkel Borders onlangs het faillissement en bescherming tegen zijn schuldeisers heeft aangevraagd, worden er 200 winkels gesloten. Heel erg jammer natuurlijk, ik vind het zalig om in een boekenwinkel rond te neuzen en ideeën op te doen. Voordeel was wel dat er nu énorme sales zijn, alle boeken worden aan -30 tot -50% korting (nu waarschijnlijk nog meer) verkocht.
Liggen dus nu op mijn nachtkastje:
The Shadow of the Wind - Carlos Ruiz Zafón The Road - Cormac McCarthy Everything is illuminated - Jonathan Safran Foer Hygiene and the Assassin - Amélie Nothomb
En dan heb ik me nog ingehouden (wanneer ga ik dat allemaal lezen???). Sommige van de boeken die op mijn lijstje stonden, waren bovendien al uitverkocht. Maar goed, ik kan een tijdje weg! Hoera!
Lily aan het strand van Goleta Beach 
Lily & Mommy at the beach
