
En met "we" bedoel ik niet ons viertjes maar enkel Marcus en mezelf. Oma Eva en nonkel Tobi werden bereid gevonden om 2 dagen op Lily en Ennio te passen zodat wij er een weekendje op uit konden trekken! Hoera! Ik was nog nooit in het Noordwesten van de VS en dus kozen we voor een city-trip naar
Seattle! We vertrokken vrijdagavond 27/12 en vlogen op zondagavond 29/12 terug. Kort misschien, maar we hebben er intens van genoten! Bovendien vind ik dat je zonder kinderen als het ware
zeeën van tijd hebt. We konden uitslapen (en waren om 8u klaarwakker, dat komt ervan al je lichaam erop gesteld is om 6u30 wakker te worden...), ons zonder opjagen klaarmaken, en dan nog waren we vóór halftien de deur uit! Onvoorstelbaar!

We bezochten musea (o.a. het
EMP museum (Experience Music Project)) en konden op het gemak alles lezen, hoefden niet elke seconde in paniek te slaan omdat we de kinderen niet zagen of boos te zijn omdat ze iets aan het uitspoken waren... Zo rustgevend dat dat was! We konden kleine cafeetjes binnenstappen en er rustig een koffie drinken aan een tafeltje. Geen gesleur met strollers en nood aan een grote tafel waar er genoeg plaats is om glazen, bestek, peper- en zoutvatje opzij te zetten omdat er anders gegarandeerd brokken vallen... Ik had op zondag zelfs tijd om een boek te beginnen lezen!!! (Het eerste dit jaar! Inderdaad, ik heb in 2013 geen minuut tijd gehad om zelfs maar 1 boek te lezen!!!) Ik zal het wellicht dit jaar niet meer uitkrijgen (daarvoor waren de 2 dagen weg dan toch te kort!) maar hopelijk lukt het in januari dan toch. Ik zal mijn uiterste best doen, want het boek leest als een trein en ik heb moeite om het weg te leggen:
The Interestings van Meg Wolitzer. Sorry kids, als mama jullie de volgende dagen extra vroeg in bed probeert te steken :-) (met uitzondering van oudejaarsavond, natuurlijk!)
Wat hebben we zoal gedaan?
We verbleven in het
W hotel en alhoewel ik de kamer niet zo bijzonder vond, moet ik toegeven dat de bar enorm hip was en de sushi in
TRACE, het restaurant, overheerlijk!
Op
zaterdag ontbeten we in
Café Presse, notabene op aanraden van de taxichauffeur die ons vrijdagavond naar ons hotel had gebracht! 't Was een goede aanbeveling: de cappucino en het ontbijt hebben ons goed gesmaakt! Daarna verkenden we
Capitol Hill, een leuke buurt met toffe winkels (
Totokaelo), cafés en boekhandels (de
Elliott Bay Book Company, prachtig gewoon, ik was er bijna niet meer weg te slaan... tot het tot me doordrong dat het geen zin heeft om veel boeken te kopen omdat het mij aan tijd ontbreekt om ze te lezen :-(((()
We wandelden van Capitol Hill terug naar het Centrum, namen de Monorail naar
Seattle Center, en bezochten daar het
EMP museum. Het museum is niet alleen
van buiten (een ontwerp van Frank Gehry) maar ook van binnen een pareltje. Super modern en schitterend uitgevoerde tentoonstellingen. We bleven er wel drie uur en gingen naar
Close Up, de foto-tentoonstelling van Martin Schoeller, we lieten ons opnieuw onderdompelen in de underground scene en grunge muziek van Kurt Cobain en
Nirvana en in de hits van Jimi Hendrix, we bezochten de Fantasy en Horror exhibits en de Icons of Science Fiction... En tussendoor hadden we lunch in de pop kitchen + bar. Heel erg de moeite, ik kan het iedereen aanbevelen!
 |
| Het EMP gebouw. De roosgouden gevel reflecteert de Seattle Space Needle! |
 |
| Gitaar explosie! |
 |
| Nirvana Exhibit |
 |
| Kledij en andere memorabilia van Kurt Cobain, o.a. de CD cover van Nevermind. Onderdaan de foto het originele foto-ontwerp. Lees hieronder de nota's die bij de foto geschreven werden. |
 |
| "If anyone has a problem with his dick, we can remove it" |
 |
| Add caption |
Na het EMP was het tijd voor de
Space Needle en hadden we geluk: het was zaterdag niet mistig en zodoende hadden we een prachtig uitzicht over de stad en het water.
We genoten van een mooie zonsondergang en eenmaal beneden zag alles er anders uit nu alle lichtjes aan waren. Gezellig!
 |
| Het glasmuseum van Chihuly |
 |
| Seattle Space Needle |
We wandelden van Seattle Center via
Belltown naar
Pike Market en vandaaruit terug naar ons hotel. Het regent veel in Seattle. Daar heeft Bella Umbrella de oplossing voor :-) Een winkel die enkel en alleen maar paraplu's verkoopt!
 |
| De etalage van Bella Umbrella |
 |
| Pike Market |
Op zaterdagavond pikten we nog een film mee, the Wolf of Wall Street, met Leonardo DiCaprio in een glansrol. Wat een heerlijke dag!

Op
zondag was het veel kouder en mistiger dan de dag voordien. Het weer leek me trouwens redelijk Belgisch... Wat niet verwonderlijk is, want Seattle ligt ongeveer op dezelfde breedtegraad als Parijs. We ontbeten opnieuw op z'n Frans bij
Café Campagne. We kuierden door Pike Market en deden daarna nog een flinke wandeling noordwaarts. We passeerden door het
Olympic Sculpture Park dat deel uitmaakt van het SAM, het Seattle Art Museum. Mooi, maar net ietsje te koud om het ten volle te appreciëren. Brrr, we konden niet vlug genoeg naar binnen vluchten. En telkens weer koffie! Liters heb ik er gedronken! Seattle is bekend om haar koffie en vooral de lokaal geroosterde
Caffe Vita wordt overal gedronken. Heel erg lekker, moet ik zeggen! Maar het bleef koud en dus waren we liever binnen dan buiten en hebben we de rest van onze sightseeing plannen opgegeven en ons in de zetel genesteld met een boek. Ongestoord een paar uurtjes kunnen lezen, ik denk dat dat voor mij de zevende hemel is!
 |
| Olympic Sculpture Garden |
 |
| Kunstwerk binnen in het paviljoen van het Olympic Sculpture Park |
En onvermijdelijk werd het dus zondagavond en tijd om naar huis te gaan. We waren ruim op tijd in de luchthaven en na 2,5 uur vliegen opnieuw in Los Angeles. Een super weekend, maar ik was toch ook blij om weer thuis te zijn en van oma te horen dat alles met de kindjes prima was gegaan. Zij had er van genoten en wij ook: een win/win situatie dus. Wie weet kunnen we dat in de toekomst nog eens zo regelen? Ik hoop het alvast!