4 month stats

Big Boy Ennio @ 4 months

Vanmorgen nog eens een bezoekje aan de kinderarts gebracht. Ennio is nu 4 maanden en dus moest hij weer gemeten, gewogen en ingeënt worden! Hij is weer flink gegroeid en bijgekomen. Oordeel zelf maar.

Lengte: 66 cm (80e percentiel) (6 cm gegroeid op 2 maanden)
Gewicht: 8,5 kg (97e percentiel) (bijna 3 kg bijgekomen op 2 maanden!!! Ter informatie: dat is veel!)
Hoofdomtrek: 43,2 cm (70e percentiel) (+/- 4 cm erbij)

Length: 26 inches (80th percentile) (he grew 2.5 inches in 2 months)
Weight: 18 pounds 11 oz (97th percentile) (+ 6 pounds 6 ounces in 2 months)
Head circumference: 17 inches (70th percentile) (+ 1.5 inches)

Ennio schiet echt omhoog op de curve. De dokter zag hier geen probleem in, ze zei dat Ennio genetisch voorbestemd is om een grote jongeman te worden! Hij drinkt nu ongeveer 40 oz of 1,1 liter formula (poedermelk) per dag (24 uur). Om zijn grote honger te stillen, mogen we vanaf nu beginnen met vast voedsel te introduceren: rijstvlokken, fruit en groenten. Dit 3 x per dag (ontbijt, middagmaal en avondmaal) gecombineerd met een fles melk, zou ons ventje toch redelijk moeten verzadigen! Ik ben benieuwd!!!

Stoefpostje!

Over de kindjes natuurlijk! Dat mag ook wel eens, want soms heb ik het gevoel dat ik een beetje teveel zaag... Welnu, ik weet niet wat het is, maar sinds een paar dagen gedragen Ennio en Lily zich echt voorbeeldig!

Lily bijvoorbeeld: de voorbije dagen heeft ze zalig gespeeld, ofwel thuis (met de Barbie die ze van oma gekregen had), ofwel op de feestjes waar we dit weekend op uitgenodigd waren. En als ze moe werd, begon ze niet lastig te doen, maar zei ze gewoon: "Mommy, I'm tired, I want to sleep, I want to go to bed", waarop ik ze gewoon in haar bedje kon neerleggen en ze een dut deed van 1,5 uur!!!!!!!!!!!!!!!!! Dat is dus ongezien, hé. Het kind heeft zich 2,5 jaar met het grootste geweld verzet tegen haar middagdutten en NU (net nu ze volgende week start met preschool), nu vraagt ze zelf om 's middags te gaan slapen... De wonderen zijn de wereld niet uit...

Lily op het eerste verjaardagsfeestje van Jason

En Ennio dan: ons meneertje begint ook steeds beter te slapen! Overdag was hij al een goede slaper (na een flesje, een boertje en wat spelen valt hij steevast in slaap in zijn wipstoeltje), maar ook 's nachts laat hij nu ruimere tussenpozen. Hij krijgt 's avonds rond 19u00 een grote fles, wordt rond middernacht wakker voor opnieuw een fles, en vervolgens rond 5u30 voor de eerste fles van de ochtend. En daarna slaapt hij opnieuw in tot rond 8 uur (op de dagen dat ik thuis ben. Als ik werk moet het kereltje er om 7 uur jammer genoeg ook uit!). Op die manier kunnen we redelijk uitgerust aan de dag beginnen, hoera!

Ennio in de ban van de bewegende blaadjes van de boom waaronder hij ligt!

Zoals ik al terloops vermeldde, waren we dit weekend weer van de partij op een paar leuke feestjes! Zaterdagmiddag was er pool party bij "nonkel" Brandon. Lily was goed uitgerust met zwemvest en zwembandjes en had de grootste lol in het water. Ze trappelde flink (alléén) van de ene kant van het zwembad naar de andere kant. Hoog tijd voor zwemlessen! Ennio verleidde weer alle aanwezige vrouwen en kreeg tientallen complimentjes dat hij zo'n "mellow" en "easy" baby'tje is. Ik weet het, we hebben het getroffen!
Zaterdagavond gingen we kort langs bij onze buren. Buurman Rob werd 50 en zijn vrouw had een grote tuinparty georganiseerd. Fijn, maar we zijn niet lang gebleven omdat de kindjes na de drukke middag nogal moe waren.

Zondag trokken we pas na vieren op pad. We waren uitgenodigd bij Vero en Ben om Jasons eerste verjaardag te vieren. Vero had ik nog nooit in het echt ontmoet! We volgden wel elkaars blog en kenden elkaar via Facebook. En gisteren volgde dus de ontmoeting in real life! Supertof! We wonen niet zo ver van elkaar, dus hopelijk lukt het om in de toekomst nog eens af te spreken. (de mooie foto's hierboven zijn trouwens door Vero gemaakt)

Een leuk weekend, dus, en nu weer klaar voor een drukke werkweek! Tot later!

Morning sweethearts...

Ennio... bijna 4 maanden (volgende week) en steeds meer alert!

Lily... door het dolle heen vanmorgen om dat ze een jurkje aanmocht! Ze voelt zich dan altijd een echte "prinses"!

En ondertussen...

Ennio en zijn goedlachse vriendinnetje Louisa. De mama's hadden net geluncht bij Il Fornaio!

... is de jetlag min of meer verwerkt en ligt de holiday-blues ook al wat verder achter ons...
Het leven gaat weer z'n gewone gangetje, maar we proberen het vakantiegevoel er toch een beetje in te houden door op onze vrije dagen er op uit te trekken en... Italiaans te gaan eten :-)

Er zijn tientallen Italiaanse restaurants in de buurt, maar het is zaak het kaf van het koren te scheiden. De echt authentieke Italianen liggen niet zo dik gezaaid!

Passeerden al de revue:

• Tra Di Noi op de Malibu Country Mart: was best wel lekker, maar naar mijn gevoel nogal overpriced. Tja, dat heb je in Malibu... Je betaalt voor de locatie en de bekende gezichten (alhoewel, we hebben geen celebrity's gezien, wel veel schoon volk, dat wel). De Country Mart heeft ook een mooi park en toffe speeltuin. Dus dat telt ook als een grote plus!
  
• Il Fornaio in Pasadena. Hier was ik met Barbara. We vergezelden Ennio en Louisa op hun eerste date :-) We genoten van een aperitiefke (Veneto Spritz, natuurlijk) en een lekkere lunch. Hier kom ik nog terug!
  
• Far Niente Ristorante in Glendale: niet aan te raden, het eten smaakte niet zoals het hoorde en bovendien veel te duur!
  
• Trattoria Amici ook in Glendale (in de Americana): heel gezellig zitten buiten op het terras met zicht op de speeltuin en de waterfonteinen. Ook het eten was lekker, maar opnieuw... duur! ($13 voor een glas Pinot Grigio, slik). Wat is dat toch met die Italianen? En dat terwijl de prijzen in Italië zelf, in de Agriturismo's waar we gingen tafelen, heel goed meevielen... Ik denk dat we de komende weken weer wat meer zelf gaan koken :-)
  

Nog een leuke foto van Louisa en Ennio... geheimpjes aan elkaar aan het vertellen, zo lijkt het wel!

Jetlag...

Flying home... The kids behaved great on the plane, which was a pleasant surprise for us (and the other passengers, I bet)

Wat heb ik het moeilijk om weer in de US te zijn! De heimwee naar Europa is groot. Natuurlijk is het fijn om weer in ons eigen huis (en ons eigen heerlijke bed) te zijn, maar toch knaagt het gemis van familie en vrienden. Ik zou direct opnieuw het vliegtuig opspringen om terug te keren, maar helaas zit dat er niet in!

De jetlag speelt ons ook veel parten.

Maandagnacht waren we allevier klaar wakker tussen 2 en 4 uur 's nachts, maar daarna sliep iedereen verder tot 7 uur. Al bij al viel dat dus nog mee.

Dinsdagmiddag deden we een flinke dut (van 14u 30 tot 17u30), maar dinsdagnacht was rampzalig. Ennio - die aan het einde van de vakantie redelijk goed sliep, de laatste nacht zelfs van 21u30 tot 5 uur 's morgens - is weer volledig hervallen in een onmogelijk slaappatroon (voor ons dan). Zijn dagen en nachten zijn nu natuurlijk omgekeerd. En ook Lily heeft last van jetlag. Gisterennacht mocht ik om 1 uur en 3 uur op voor Lily, en om 2 uur, 4 uur en 6 uur voor Ennio. En vanaf morgen moet ik opnieuw aan het werk. Oh joy!

Duimen dus maar dat hier snel verandering in komt en dat Ennio zich opnieuw herinnert wat doorslapen is -)

Afscheid nemen...

Zondag 7 augustus kwam helaas veel te snel. Tijd om afscheid te nemen... We hebben ons super geamuseerd en zijn enorm dankbaar voor de fantastische vakantie die we gehad hebben. Elke dag was een "big adventure" (aldus Lily) en we zullen de vele mooie herinneringen nog lang koesteren!

Deze laatste dag in Italië werd afgesloten met een lekkere BBQ in de tuin bij Wouter en Charlotte. Daarna was het snellen naar de luchthaven van Turijn. We vlogen naar Frankfurt waar we een lange lay-over hadden van 18 uur, die we in ons voordeel benut hebben door de nacht door te brengen in een hotel vlakbij de luchthaven. Zo waren we redelijk uitgerust voor de vlucht Frankfurt - Los Angeles. Bovendien gaf het ons de gelegenheid af te spreken met Marcus' vader, Gerhard, die zo ook voor het eerst zijn kleinzoontje kon bewonderen.

In our hotelroom in Frankfurt

3 Trumpp-men

Ennio sliep wonderwel in Frankfurt, van 21u30 in één ruk door tot 5 uur 's morgens. SUPER! If only this could last...

Brother and sister...

Kastelen bezoeken en wijnproeven in de Langhe!

4 mooie kindjes in een schitterend decor!

(Waarschuwing: dit was weer een erg leuke dag waarop ik mij volledig heb laten gaan met de camera... (tot ongenoegen soms van mijn fotomodellen ;-)) Er volgen dus massa's foto's in deze blog!)

De wijnstreek

Prachtige druivenranken! (de Nebbiolo-druif)

Van enoteca tot kleinere wijnproducent, van kasteel tot kerk en van heuvel tot wijngaard, is de Langhe (Langa in het Italiaans) de streek die de fierheid en de naam van Piemonte in heel Italië uitmaakt, aldus onze Trotter reisgids. Wijnliefhebbers en gastronomen komen hier als het ware op pelgrimstocht om te proeven van de beste Italiaanse wijnen en van een heel verfijnde keuken. Wij wilden dus zeker ook zelf even kennismaken met deze prachtige streek.

In de auto... gekke bekken trekken!

Schattebout Ennio in de auto!

We vertrokken rond 11 uur 's morgens (een record!) en bezochten eerst het kasteel in Grinzane Cavour, in de omgeving van Alba. Cavour, een van de belangrijkste figuren ten tijde van de Italiaanse eenmaking, woonde hier en was hier burgemeester. Hij nodigde bekende Franse graven uit, die de wijnbereidingstechnieken uit Bordeaux introduceerden, zodat de eenvoudige tafelwijn Barolo een van de beste wijnen van Italie werd.

Het kasteel, Castello Grinzane, is heel goed bewaard gebleven en het was er zalig aperitieven met glaasje Roero Arneis, een van de lokale wijnspecialiteiten.

Wandelen naar de ingang van het kasteel

Een unicum! Een foto van oma en opa met alle kinderen en kleinkinderen!

Op de binnenkoer van het kasteel schoten Marcus of ikzelf deze leuke plaatjes:

Amélie is een echt moedertje voor Ennio!

Ook Lily staat in volle bewondering voor haar grote nicht.

Dat wordt duidelijk gemaakt aan de hand van een dikke zoen!

Enkele mooie portretten:

Amélie

Robbe

Lily

Na de aperitivo reden we naar restaurant La Toricella, opnieuw een agriturismo, in Monforte d'Alba. Echt een aanrader! We werden heel vriendelijk onthaald en voor 25 euro pp aten we een menuutje (antipasti, primi, secondi en dolce) en dronken heerlijke wijnen van het huis.

Amélie kan heel proper eten!

Robbe doet ook zijn best!

Lily heeft op dat vlak nog veel te leren!!! (ja, weeral chocolade-ijs, ik weet het, na de vakantie gaan we afkicken!)

't Was niet allemaal eten wat de klok sloeg. Er waren opnieuw een aantal honden en katten aanwezig (Italianen zijn gek op dieren én kinderen) tot grote vreugde van de kindjes.

Onze grote dierenvriend!

Rond 16 uur was onze lunch ten einde (op het gemak dus, op z'n Italiaans) en stopten we nog even in Barolo. Een heel mooi stadje met rondomrond een eindeloze opeenvolging van heuvelflanken met wijngaarden, en dalen met mooie middeleeuwse torens.

Persoonlijk vind ik dit één van de mooiste foto's die ik genomen heb. Tja, wat wil je, een oude kar en 2 supermodellen, kan niet mislukken ;-)

Die van ons waren niet zo in supermodel-mood: Lily in een food-coma, en Ennio heel serieus!

Close-up van Lily en Ennio

Nog eens een leuke gezinsfoto

Ook Barolo heeft een kasteel

Met oma en opa in Barolo

Amélie en Robbe poseren opnieuw!

Bij het kerkje van Barolo

Een betere gastheer, - vrouw en -kindjes konden we ons niet wensen!

Terug in Turijn

Kleuren aan tafel in het restaurant in Chieri

Donderdagavond vloog ik samen met Ennio en mijn ouders terug naar Turijn. Ennio gedroeg zich weer voorbeeldig op de vlucht! Het was super Lily en Marcus terug te zien, 4 dagen zonder hen vond ik toch wel lang...

Op vrijdag gingen we lunchen op de boerenbuiten in Chieri. We kwamen na lang zoeken op het internet (want augustus is DE vakantiemaand in Italie en vele restaurantjes bleken gesloten) terecht in Ristorante La Cascina.

De "primi" is altijd een pasta-gerecht en valt bij Lily altijd enorm in de smaak!

Amélie. Wat een schatje is het toch en wat zal ik haar missen eens we terug zijn in de US.

Robbe, de deugniet van de bende!

We aten lekkere gewone Italiaanse kost en de kindjes konden weer veel buiten spelen.

Lily en Amélie spelen buiten met een soort tol (ben de juiste naam vergeten. Charlotte?)

Met Robbe waagt Lily zich aan gewaagder toeren...

Na het eten waren we van plan Castello di Moncalieri te bezoeken, een imposant kasteel dat vroeger een koninklijke residentie was (en nu een kazerne van de carabinieri, maar het kan nog steeds worden bezocht), maar aangezien alle kindjes net op het moment van aankomst allemaal in slaap gevallen waren, hebben we het maar bij een ritje door het historisch centrum van Moncalieri gehouden en zijn dan naar huis teruggekeerd. Eigenlijk was het ook veel te warm en drukkend om veel te doen vandaag.

Thuis kon iedereen even platte rust houden en na een flinke onweersbui was het 's avonds weer beter uit te houden buiten en konden we genieten van lekkere pizza van de lokale pizzeria. Klaar voor een drukke dag morgen!

Blitz-bezoek België

Met oma op een terrasje in Roeselare

Ondertussen is mijn kort verblijf in België al weer voorbij! Geen uitgebreid verslag, mijn activiteiten beperkten zich tot het regelen van allerhande administratie, familie en vrienden terugzien, lekker eten en shoppen natuurlijk (veel te weinig tijd voorzien daarvoor, dju toch). Bijgevolg heb ik wel vanalles voor Lily en Ennio mee, maar niets voor mezelf, het is er niet meer van gekomen. Ik heb me wel laten verwennen met een nieuw kapsel, hoera!

Hieronder enkele foto's van de hoogtepunten:

• Monday: Meeting up with friends and babies

Julien (8 maanden) en Felix (9 maanden) met de respectievelijke mama's Isabel en Virginie

3 jonge rakkers! Julien, Felix en Ennio!

Mijn moeder zorgde voor koffie en taart, een glaasje champagne, en Ennio!

• Tuesday: Shopping and a new haircut! Eating north sea shrimp and introducing Ennio to my aunt & uncle

Superlekkere tomaat-garnaal!!!

My new haircut!

Opa en oma smijten zich ook eens langs de grond voor een foto :-)

Met tante Katrien en nonkel Jo

• Wednesday: Seeing more family & having a delicious dinner at Bistro l'Armagnac

Rockstar Ennio laat zich alle aandacht welgevallen!

Born to rock!

Met Greta en Jean-Pierre

• Thursday: A day at home and getting ready to fly back to Italy

Ennio op stap in de tuin. Hier poseert hij flink bij de pas aangelegde zwemvijver!

Mijn excuses aan iedereen die ik geen bezoekje heb gebracht... Ik ben overdag nog vaak erg moe en wou er doelbewust geen jacht van maken om toch maar zoveel mogelijk mensen te zien... Ik wou het rustig aan doen... Hopelijk lukt het in de toekomst wel!

Tot slot nog enkele opmerkingen over Ennio's evolutie tijdens ons verblijf in Belgenland:

1. Ik ZAG hem groeien. Maandag paste hij nog perfect in de maxicosi. Tegen donderdag moest ik het beschermende hoofdstukje voor baby's eruit nemen. Ook bungelden zijn voetjes plots UIT de relax in plaats van erin. Het is een feit: we hebben echt een kanjer van een kerel voortgebracht!

Onze reus van 3 maanden oud (iedereen schat hem 4 of 5 maanden, en hij draagt nu kleertjes van 6 maand)

2. Toen ik een apotheek binnenstapte, klaagde ik erover dat Ennio nog steeds niet doorslaapt en om de 3 uur wil drinken. De apothekeres sprak hem vermanend toe zijn mama wat rust te gunnen en raadde me aan Nutrilon 1 Verzadigingsmelk te gebruiken. We zullen zien of het helpt. Cross your fingers!

3. Niettegenstaande de lastige nachten, blijft Ennio een schat van een ventje die iedereen toelacht en zo alle harten steelt. Hij blijft mijn allerliefste hartendief!