 |
| Summer time = an afternoon at Gerrish Swim Club. |
Ongelooflijk dat het alweer bijna halverwege augustus is! De tijd vliegt voort en de laatste dagen sleep ik me er een beetje door... Om de één of andere reden hebben de kinderen er niets beter op gevonden om weer verschillende keren per nacht wakker te worden. Van Ennio is het nog te begrijpen: hij heeft een verkoudheid en een vervelend hoestje. Maar voor Lily had ik op de duur geen begrip meer, voor elke onbenulligheid zat ze te roepen. Okee, het is warm en ze heeft dorst, maar er staat een fles water vlak naast haar bed en ze kan gerust zelf haar dekbed wat van zich afgooien! Toen ik boos werd, was ze eerst stil en na een half uur (ik was net weer ingeslapen) klonk het, al wenend en héél luid:
"Mommy, I AM SO SORRY. Mommy, I LOVE YOU SO MUCH. I WON'T WAKE YOU UP ANYMORE!!!!" Knettergek werd ik ervan! En als zij zo roept, wordt Ennio natuurlijk ook wakker! Uiteindelijk is Marcus de kamer binnengegaan en heeft gezegd:
"Mommy loves you too, but she's asleep. Please, let her sleep and say you're sorry and give a hug IN THE MORNING." Ze is dan ingeslapen en heeft ons niet meer wakkergemaakt ('t was toen wel al 4u30 en 2 uur later mocht ik er uit voor een nieuwe werkdag...) Zucht!!!
's Morgens zei ik haar nogmaals hoe erg ik het vond dat ze 's nachts altijd maar, zonder serieuze reden, om ons zit te roepen, en dat ze ons moet laten slapen "omdat slaap voor mama heeeeel belangrijk is". Toen kreeg ze oprecht tranen in haar ogen en zei heel verdrietig:
"I'm so sorry, mommy. I won't wake up you anymore. I don't want you to get another girl instead of me." Unk???? Vanwaar ze dit haalt??? Ik had wel zitten dreigen met "geen playdates meer", maar toch niet dat ik ze op straat zou zetten en zou inwisselen voor een andere dochter!!! De hersenkronkels van een 4-jarige... (En natuurlijk voelde ik me dan super schuldig dat ik mijn dochter met trauma's aan het opzadelen ben...)
Aan de andere kant moet ik toegeven dat ik 4 jaar wel een hele leuke leeftijd vind. Ik noem het zelfs "the magical age". Overdag en in het weekend kan Lily zoooo lief en vrolijk zijn, ook zo aanhankelijk (ze knuffelt ons enorm graag) en zo happy! Vooral als we mensen op bezoek hebben of als we ergens naar toe gaan - een concert, een picknick in het park, een playdate,... is ze door het dolle heen! Meestal is ze ook heel vriendelijk tegen iedereen en speelt ze met jan en alleman. Ze loopt niet voortdurend weg, maar blijft in onze buurt en haalt geen kattekwaad uit. Wat een gemak!!!
Ennio daarentegen is een ander paar mouwen! Hij luistert nog totaal niet, loopt het liefst voortdurend weg en kent geen gevaar. Hij zou recht in zijn ongeluk lopen! Als ik met hem op stap ben, heb ik het gevoel dat ik een constante "struggle for survival" voer. Ik ben altijd opgelucht weer heelhuids thuis te komen met de kinderen...
Een overzicht van de activiteiten van de voorbije weken:
Evening concert in Garfield Park (July 28):
German party at Allie and Dave's in Thousand Oaks (August 4):
 |
| Yummy German sausages! |
 |
| With Everly, Chad and Sofia's 3yr old girl, a real chatterbox!!! |
Playdate in our backyard with Marie-Eve and Maxine, the almost-3-yr-old twin girls of Inge and Marc.
 |
| Trampoline fun! |
 |
| Maxine gets a check-up from Dr. Lily |
 |
| Heart is still beating fine! |
 |
| Marie-Eve gets a shot! |
Playdate with Lilly and Timmy, classmates of Lily at Montessori (August 7). We went to
Gerrish Swim Club (Lilly and Timmy's parents are members). Our 2 Lil(l)y's had a great time, but I had my hands full with Ennio. Even though there was a play pool especially for little ones (with shallow water, waterfalls, fountains, a tunnel, slides and more), Ennio kept running off to the big pool!!! And he is a fast runner!!!
 |
| Lilly and Lily! |
 |
| Having some snacks after swimming! |
And so here we are, almost mid-August. A few days ago, Marcus and I had our 10-year-together-anniversary (08/08). We wanted to celebrate, but it was the day after a night with 6 wake-up-intermissions from the kids, so there was not much energy left for a big party :-) Who would have thought this is where we would be 10 years ago? We're very happy and grateful and hope to celebrate in the next few weeks. We still have a vacation coming up so there's hope :-)