Wednesday, November 11, 2009

1 year Lily!!!

Op 9 november was het zover... Lily werd 1! Wat een mijlpaal! Zelf snapte ze niet zo goed wat er aan de hand was...

So, what's the big deal today???

Het was een maandag, dus erg uitgebreid hebben we niet gevierd (dat doen we komend weekend!!!). We hebben wel gezellig onze tijd genomen 's morgens vroeg in bed om te knuffelen en Happy Birthday en Lang Zal Ze Leven te zingen. En Lily nam "Belgian waffles" (suikerwafeltjes die ik de avond voordien gebakken had) mee naar de creche als traktatie.

Vandaag werden we verwacht bij de kinderarts voor haar 1-year check-up. Ook wou ik haar oortjes laten checken, voor we morgen op het vliegtuig stappen... Lily werd perfect gezond verklaard en ook de oortjes zijn volledig "gecleared".

Verder zijn dit haar afmetingen:

Lengte: 77,5 cm (+ ongeveer 4,5 cm sinds vorig bezoek aan 9 maanden. Ze stijgt naar percentiel 90. 't Is dus een grote!)
Gewicht: ongeveer 10 kg (800 gram erbij, ze zit hiermee op percentiel 60)
Hoofdomtrek: 46 cm (anderhalve cm erbij, 75e percentiel)

Length: 30 1/2 inches (90th percentile)
Weight: 22 pounds 1 oz (60th percentile)
Head circumference: 18 1/8 inches (+ 75th percentile)

Happy one standing

Ze kruipt nu overal naar toe en probeert zich ook overal aan recht te trekken, en eenmaal ze recht staat probeert ze voorzichtige stapjes te zetten. Weliswaar met steun, maar ze doet dat goed! Binnenkort helemaal alleen??? (misschien bij oma en opa???) We zullen zien!

Daag!

Thursday, November 05, 2009

Halloween weekend! Leuk, maar met een minder leuk einde...

Lily the ladybug on Halloween (overdag weliswaar)

Het voorbije weekend leek veelbelovend, en voor het grootste deel was het ook heel fijn, zij het dan dat we het op minder leuke wijze hebben moeten afsluiten... in de Emergency Room van het dichtsbijzijnde hospitaal... (maar eind goed, al goed, om jullie toch al maar gerust te stellen!)

Vrijdagavond werd het weekend alvast goed ingezet met een bezoekje aan de Halloween festiviteiten in onze buurt. De SRF (Self Realization Fellowship) organiseert jaarlijks een "Halloween bash" voor de kinderen van Mount Washington en hun families. Het was echt ongelooflijk! De oprit en het park van de SRF waren omgetoverd tot een waar sprookjesgebied, vol feeën en prinsessen en clowns en tovenaars (de monikken en zusters hadden zich verkleed) die dansten en zongen, reusachtige zeepbellen bliezen, ballonnen knoopten en snoepjes uitdeelden. Her en der waren prachtige uitgesneden pompoenen uitgestald. Er was een eng kerkhof (maar wel met heel grappige opschriften op de grafstenen!). De monniken brachten een "talent show" met Elvis Presley en Kungfu Panda imitaties... Te veel om op te noemen, de kinderen vonden het echt geweldig! Lily zelf zal er zich waarschijnlijk weinig van herinneren, daar is ze nog te jong voor, maar ze genoot er in elk geval van om op papa's schouders te zitten en zei toch regelmatig "oh" en "ah" en kraaide en greep naar ieders pruik!!! Mijn foto's zijn niet goed gelukt, het was te donker... Jammer, maar gelukkig zullen we dit in het vervolg elk jaar kunnen meemaken, dus volgend jaar hopelijk meer geluk!

Zaterdag 31 oktober... de eigenlijke dag en nacht van Halloween!!!

Lily mocht de hele dag in kostuum rondlopen. Haar eerste Halloweenpakje is een "ladybug" geworden (lieveheersbeestje), want we noemen haar zo vaak de "Lilybug". Het werd een drukke, maar gezellige zaterdag.

In de voormiddag werd onze deur versierd (want anders komen de Trick or Treaters niet langs)

Marcus imiteert een typisch Lily-gebaartje (oh-oh)

Op de middag zijn Lily en ik langsgeweest op een verjaardagsfeestje voor Griffin. Alle kindjes waren verkleed! Grappig om te zien, maar of ze het zelf zo leuk vonden, betwijfel ik eigenlijk...

Lily in the Playroom

In de namiddag kregen we bezoek!!! Jan, Kristel, Sara en Roos uit Tahiti en Bram, Evy en Zoé uit Santa Barbara! De kindjes konden het heel erg goed met elkaar vinden. Vooral Sara bleek een prima babysit voor Lily! En ondertussen konden de oudjes buiten rustig bijbabbelen :-)

Daar is de camera! Daar!

Zou ik een worteltje nemen, of toch maar liever een chipke???

Een uitbundige Roos!

Sara en Lily op stap met Zoé's wandelwagentje

De kindjes houden ons entertained!

Nog eentje van Sara en Lily

Af en toe stond er een trick or treatertje voor de voordeur. Het was een plezante avond!

En tot zover ook ons plezant weekend...

's Nachts werd Lily wenend wakker en hield ze niet op met huilen tot 5 uur 's morgens... Niets hielp, geen medicatie (want ze had koorts, dus had ik haar Tylenol gegeven), geen melk of water (ze wou niet drinken, wrong zich in allerlei bochten om toch maar niet te moeten drinken... Ik vrees nu dat de Tylenol op haar lege maagje zal gewerkt hebben en ze dus erge pijn zal gehad hebben),... Tegen 5 uur waren we doodop en stonden op het punt naar de ER te vertrekken toen ze plots toch rustiger werd (na het geven van teething tabletjes) en in slaap viel... voor 2 uurtjes. Daarna opnieuw wakker en opnieuw koorts. Dus zijn we in de voormiddag toch naar de dichtsbijzijnde spoedafdeling vertrokken (dat is hier de enige manier om op zondag een dokter te zien) en inderdaad... Amerikaanse toestanden... we hebben daar meer dan 8 (ACHT) uur doorgebracht tegen dat we een dokter gezien hadden en naar huis mochten... Erg, he.

Lily was een hoopje pure ellende in mijn armen. Ze had 104 graden koorts (40 graden Celsius). De diagnose: een dubbele oorontsteking. Direct 2 suppo's gegeven tegen de koorts, Motrin tegen de pijn, en een grote antibiotica-spuit. Voor alle zekerheid werd ze ook op Mexicaanse griep getest, maar dat was gelukkig negatief! Oef. Enfin, om een lang verhaal kort te maken, om 7 uur 's avonds mochten we eindelijk met ons antibiotica-voorschrift naar huis. We waren kapot, alledrie, en zijn direct in ons bed gedoken. Maandag en dinsdag ben ik thuis gebleven om voor onze muis te zorgen. Op zo'n momenten mis je toch wel de mama en/of schoonmama niet in de buurt te hebben... Dinsdagavond voelde Lily zich al heel wat beter en woensdagmorgen was ze koortsvrij. Hehe, toch een opluchting. Ik vond het verschrikkelijk haar zo te zien afzien.

Geleerde lessen:
1. Lily ALTIJD een muts aandoen 's avonds (want ze heeft nog steeds niet veel haar en ik vrees dat ons uitje van vrijdagavond haar dus niet goed zal gedaan hebben... mea culpa, mea maxima culpa)
2. Suppo's in huis hebben tegen de koorts. Probleem is dat ze dat hier niet courant verkopen. Ik zal in België een voorraadje Perdolans gaan inslaan!
3. Misschien in het vervolg de koorts en pijn proberen onder controle te houden met suppo's, Tylenol/Motrin en dan de volgende dag een afspraak maken met de kinderarts. Opnieuw naar de ER gaan wil ik liefst vermijden. Ik weet niet of het aan het hospitaal ligt waar we naartoe getrokken zijn (Glendale Memorial Hospital) of dat alle ER's in hetzelfde bedje ziek zijn (toepasselijke uitdrukking, niet)... We twijfelden nog of we niet beter naar Huntington Memorial Hospital in Pasadena zouden gaan. Iemand ervaring met dat ziekenhuis? Ik hoor het graag.

Anyway, tot zover ons weekend. Gelukkig was de Lilybug dinsdagavond al veel beter zodat Marcus en ik toch nog de première konden meepikken van 2012, terwijl er op Lily werd gebabysit (ik voelde me wel schuldig, maar dat was achteraf niet nodig geweest, ze heeft goed geslapen) We hadden heel goede zitjes in de zaal en hebben voor onze neus Thandie Newton, John Cusack, Amanda Peet, Danny Glover,... zien passeren! De film zelf vond ik ook goed, puur popcorn entertainment met fantastische special effects. Het was meer dan een jaar geleden (van voor mijn bevalling) dat ik nog een cinemazaal was binnengestapt, dus ik heb er echt van genoten nog eens een film op het grote scherm te zien! Daarna nog even snel naar de after party geweest in de Conga Room, een super trendy discotheek net tegenover het cinemacomplex. We hadden de oppas beloofd om 11u terug te zijn en ik zat ook wel met Lily in, dus wou echt terug. Maar niettemin, een leuke avond!!!